...र यो समय पनि बितेर जानेछ


SHARES

  • रविकिरण हमाल

कोभिड– १९ नामक भाइरसका कारण आज मानव समुदाय अत्यन्तै जटिल अबस्थामा छ । भाइरसका कारण झन्डै ३० हजारभन्दा धेरैले हामीलाई सदाका लागि छोडेर गैसकेका छन् भने ७ लाख भन्दा धेरै संक्रमीत छन् (यो लेख्दाको समयसम्म) ।

विश्वव्यापी रुपमै फैलिएको कोरोनाका बारेमा विभिन्न बहस छलफल भैरहेका छन् । भाइरसका विषयमा चीन र अमेरिका बीचको वाकयुद्व रोकिएको छ तर पूर्णविराम भने लागेको छैन । संसारकै महाशक्ति मानिएका दुई देशका रास्ट्रपतिबीच शुक्रबार भएको टेलीफोन वार्ताले एउटा नयाँ आशाको सञ्चार गरेको छ ।

विशेषज्ञहरु आ–आफ्नो ठाँउबाट कोरोनाको रोकथाम उपचार पद्धति वा भ्याक्सिन पत्ता लगाउन रातदिन नभनेर लागेका छन् । मृत्युको परवाह नगरी कोरोनाका विरुद्ध संघर्षरत स्वास्थकर्मी र सुरक्षाकर्मीहरु आज दुनियाँका सबैभन्दा सम्मानित मानव भएका छन् ।

नेपालीले पनि सरकारसँग मिलेर कोरोनाविरुद्धको लडाइमा काँधमा काध मिलाएर सहयोग गर्नु आजको अपरिहार्य आवश्यकता हो । हामीले सामाजिक दुरी कामय गर्दै कोरोनाको संक्रमणबाट बँच्ने र फैलन नदिनु आफ्नो कर्तव्य ठानिरहेका छौं ।

यो समयमा हामीले हाम्रो यथार्थ जीवनलाई बुझ्ने मौका पाएका छौ । तपाईंसँग भएका सबै चीजहरूका लागि कृतज्ञ हुनुहोस् ।

मारियो अन्दृतीले भनेकी छन्, ‘म हरेक दिन मेरा आशीषहरु गणना गर्दछु, एकदम इमान्दारीसाथ, किनकी म कुनै कुरालाई हल्कासित लिन्न ।’

हामीले आजसम्म गरेका सत्कर्महरुलाई सम्झौं, एक दिनमा एक सेकेन्ड किन नहोस् अत्यन्तै हर्षले भरिएको पललाई सम्झन सक्छौं ।

हामी चारैतिर हेर्दा थरीथरीका कुरा देखिरहेका हुन्छौं । तपाईं आफ्नो दिनको माध्यमबाट मान्छेहरू बाँचिरहेको देख्न सक्नुहुन्छ तिनीहरू कसरी भाग्यवान हुन्छन् भन्ने बारे सोचबिचार नगरी । हामीले एक अर्काका विरुद्ध नकारात्मक टिप्पणी गरिरहेका छौं, खिसी उडाइरहेका छौं, कयौं मान्छेहरू तुच्छ कुरामा अल्झिरहेका छन् । जीवन कति छोटो छ भन्ने कुराको सोचे बिना । मानिसहरूले क्रोध बोक्दै हिडेका छन् । यो संसार कति सुन्दर हुन्छ भन्ने विचार नगरी तपाईं क्रोध गर्नुहुन्छ ।

तपाईं क्रोध, निराशा, ईर्ष्या, निराशा, असन्तोष, र अन्त पीडा देख्न सक्नुहुन्छ । यो हामी कसरी हाम्रो जीवन बाँचिरहेका छौं ।

हामी हाम्रो जीवनलाई यति धेरै जटिल तरिकाले लिन्छौं कि हामी यहाँ र अहिले कती भाग्यशाली छौं भनेर सोच्दैनौं ।
हामी बिहान सबेरै उठ्छौं भन्ने तथ्यलाई कृतज्ञता देखाउन भुल्छौं कि हामी वास्तवमै उठेका छौं । हामी खुट्टामा उठ्छौं किनकी काम गर्ने खुट्टाहरू पाउँदा हामी कति भाग्यशाली हुन्छौं ।

हामी हाम्रो बिहानको कफीको आनन्द लिन्छौं, यी सबै चीजहरूको पर्याप्त सराहना नगरी खाने र सुत्ने गर्छौं । हामी हाम्रो जीवनमा यी सबै चीजहरू हुने बानीमा छौं कि अब हामी तिनीहरूलाई कुनै विशेष चीजको रूपमा देख्दैनौं । हामीसँग हामीले राखेका सबै चीजहरू स्वीकार्य छन् ।

केवल उदाहरणका बारे हामी जान्दछौं कि हामी यी सबैका लागि कत्ति कृतज्ञ हुनुपर्दछ जब हामी थोरै वा पूर्णतः यी कुराहरू बाट हराउँछौं ।

र तब हामी आश्चर्यचकित हुन्छौं कि किन हाम्रो अस्तित्व अझै उदासिन र दयनीय छ ।

तपाईंले जीवन अमर छ भनेर स्वीकार गर्न छोड्नुपर्दछ तबमात्र तपाईंको मनमा जीवनका हरेक पलहरुलाई साँचो अर्थमा जिउन सहज हुन्छ । त्यसोभए मात्र तपाईं विश्वलाई यसको पूर्ण सुन्दरतामा देख्न सक्नुहुनेछ ।

तपाईंले आफैलाई सम्झाउनुहोस् कि सबै कुरा सीमित छ । केहि पनि संधै रहन्न । तपाईंको काम, तपाईंको घर, र व्यक्तिहरूसँगको सम्बन्ध पनि । ढिलो होस् वा चाँडो, सबै तपाईंबाट चुडिनेछन । जीवन धेरै छोटो छ र तपाईंसँग त्यति समय छैन जुन तपाईंलाई आफू नजिकका मान्छेहरूले सोचिरहेका हुन्छन् । उनीहरूको राम्रो ख्याल राख्नुहोस् र तिनीहरूलाई सम्झाउनुहोस् कि उनीहरू तपाईंलाई साँच्चिकै अर्थ दिन्छन् ।

ठूला र साना सबै चीजहरूको प्रशंसा गर्नुहोस्
कोही पनि तपाईको लागि जन्मिएको छैन । कसैको पनि कर्तव्य हुँदैन तपाईले देखाएको आदर र स्नेह फिर्ता दिनुपर्छ भनेर । मानिसहरु जसले तपाईलाई माया गर्दछन् किनभने उनीहरुले त्यसको महसुस गरिरहेका हुन्छन् ।

मानिसहरु तपार्इंको लागि सबै कुराहरु बलिदान दिन तयार हुन्छन् किनभने तिनीहरूले वास्तवमा असाध्यै ख्याल राखिरहेका हुन्छन् । उनीहरूले तपाईंको लागि गर्ने सबै चीजहरूको सराहना गर्नुहोस् ।

आफ्ना भावनाहरू व्यक्त गर्नुहोस् ।कसैलाई विश्वास दिलाउन नदिनुहोस् कि भावनात्मकपन र सहनशीलता हुनु कमजोरीको संकेत हो । तपाईं आफ्नो अस्तित्व लाई प्रभावित पार्नेहरु बाट निरुत्साहित नहुनुहोस्, सदैव आफ्नो पहिचानलाई शिरोधार्य गर्नुहोस् । तपाईंका भावनाहरु भित्र लुक्नु हुँदैन । आफ्ना भावनाहरुलाई गुम्स्याएर राखियो भने अगाडि बढ्न सकिँदैन ।

तपाईंले मानिसहरूलाई उनीहरूलाई कत्ति माया गर्नुहुन्छ देखाउनुहोस् । यसरी आफ्ना भावना प्रकट गर्नु महान कार्य होइन तर हामीले बुझ्नुपर्छ अक्सर यस्तै थोरै चीजहरू हुन्छन् जसले हामीलाई खुशी पार्दछन् ।

हरेक क्षणको आनन्द लिनुहोस् ।

वरिपरि हेर्नुहोस् र तपाईं सूर्य चम्किरहेको देख्न सक्नुहुन्छ, चराहरू गाउँदैछन्, मानिसहरू हाँस्दै छन् र बसन्त ऋतुको उल्लासमय वातावरण छ ।

यो केवल एक समय हो तपाईंले यसको वास्तविक क्षणको अनुभव गर्नुहुनेछ र हराएर जानेछ । समयले भोलि नयाँ चुनौति र नयाँ अनुभव ल्याउनेछ । यस दिन र यस क्षणलाई अन्तिम सत्य नमान्नुहोस् । यसलाई बाँच्नुहोस्, यसलाई महसुस गर्नुहोस् ।

हामीले जतिसुकै ठूलो महामारी वा बिपत्ति आए पनी आशाका किरणहरु छरिएको देख्नुपर्छ । मानव जातिले आफ्नो उत्पत्तिसँगै थुप्रै कठिनता र जटिलताहरुले भरिएको कहालीलाग्दो इतिहास हाम्रा सामु छ ।

हाम्रो जिन्दगी आशा र भरोसामा अडिएको छ । यो जीवनको सबैभन्दा उत्तम तरिका हो जसले बाँच्नको लागि प्रेरणा दिइरहेको छ । त्यसैले आफ्नो आशालाई बलियो बनाउनुहोस् ।

आशा गरौं विश्वका कुनै पनी देशमा कोरोना भाइरसको उपचार पद्धति वा भ्याक्सिन पत्ता लाग्ने छ । हामी पुनः उही अवस्थामा अझ बढी सचेत र जिम्मेवार भएर फर्कनेछौं । महामारीको चाँडै अन्त्य हुनेछ । कोरोना मानव समुदायका लागि अन्तिम संकट होईन । आगामी दिनहरूमा थुप्रै चुनौतीपूर्ण यात्रा तय गर्नुछ । सबै सकारात्मक बनौं ।


SHARES


mode_editप्रतिक्रिया




menu LIVE TV

२०७७ साल जेष्ठ १२ गते, सोमबार

menu LIVE TV